Komisja Nadzoru Finansowego (KNF) definiuje ją jako ograniczenie łącznych zobowiązań klienta detalicznego ze wszystkich pozycji CFD na rachunku do wysokości środków na tym rachunku. W Unii Europejskiej wprowadził ją w 2018 r. Europejski Urząd Nadzoru Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA), a w Polsce od 2019 r. wynika z decyzji KNF.
Chodzi o skrajne sytuacje, np. luki cenowe, gdy pozycji nie da się zamknąć na czas i strata przekracza wpłatę (KNF).
Decyzja KNF wyłącza z definicji CFD kontrakty futures. Klienci firm spoza Unii Europejskiej mają, według KNF, słabszą ochronę prawną.
Masz na rachunku CFD 2000 zł. Po luce cenowej strata na pozycji wynosi 2600 zł. Dzięki ochronie tracisz 2000 zł i nie jesteś winien brokerowi 600 zł.